Масты

У сетках суценёра

Калі беларуска-польская мяжа засталася ззаду, пасажыры аўтобуса нарэшце  ўздыхнулі з палёгкай і ямчэй уладкаваліся на мяккіх сядзеннях. За акном замігацелі дагледжаныя палі і сады, маляўнічыя вясковыя хаты...

 

- Дзяўчынкі, аддайце мне свае пашпарты, - раптам "успомніў" Максім. - Для захаванасці, а то ці мала што: Варшава - горад вялікі. Раптам страціце, што потым з вамі рабіць?..

 

Каця і Аня паслухмяна дасталі дакументы. Хлопец узяў у іх сінія кніжачкі і паклаў на дно сваёй сумкі. Далей гутарка пайшла аб тым якая павінна быць праца ў адным з варшаўскіх бараў.

…На аўтавакзале прыбылых сустрэў паляк сярэдніх гадоў.

 

- Віктар, - прадставіўся ён і паказаў на іншамарку, якая стаяла непадалёк: - Паехалі.

У яго кватэры яны пазнаёміліся таксама з беларусамі - Святланай з Мастоў і хлопцам па імі Антон.

Праз некалькі гадзін Максім нечакана сабраўся сыходзіць:

 

- На працу вас уладкуе Антон, а мне трэба тэрмінова вярнуцца ў Масты. Пашпарты я яму аддаў...

Як толькі Максім выйшаў з кватэры, Антон замкнуў дзверы на замок. Потым наблізіўся да Каці і Ані і сказаў, гледзячы ім прама ў вочы: - За кожную з вас я заплаціў Максіму 300 даляраў. Гэтыя грошы вы павінны адпрацаваць!

 

- Якім чынам?

 

- Будзеце спаць з кліентамі за грошы.

 

- А як жа бар? Максім абяцаў нам працу па мыйцы посуду. А аб гэтым і размовы не было… Не! - катэгарычна адрэзалі дзяўчыны.

 

Тады Антон пачаў іх па-зверску збіваць. "І ў наступным прымусіў займацца прастытуцыяй" - гэта ўжо вынятка з міліцэйскіх дакументаў. Што за ёй стаіць, можна толькі здагадвацца. Нават мінімальнай павагі да сабе дзяўчынам, натуральна, чакаць не прыходзілася: тавар ёсць тавар, толькі што жывы. Усе заробленыя грошы Антон і польскі суценёр забіралі сабе.

 

У сярэдзіне студзеня 2004 гады варшаўская паліцыя праводзіла спецаперацыю па барацьбе з прастытуцыяй і затрымала Антона і Віктара. Каця і Аня вярнуліся ў Беларусь.

- Звычайна з такімі пацярпелымі працаваць вельмі цяжка, - кажа старэйшы оперупаўнаважаны Гарадзенскага ЎЎС маёр Сяргей Новагран. - Яны адмаўляюцца пісаць заяву,  даваць паказанні. Не жадаюць зноў перажыць боль зневажэння, баяцца агалоскі, пераследу з боку злачынцаў, а часам проста не вераць у тое, што вінаватыя будуць знойдзеныя і пакараныя.

 

У дадзеным выпадку ахвяры пагадзіліся пайсці на супрацоўніцтва з міліцыяй і напісалі ў адносінах да Максіма  Д. афіцыйныя заявы. Але зрабілі яны гэта, толькі пераканаўшыся ў прыватнасці ўсіх гутарак і мерапрыемстваў з іх удзелам, а таксама атрымаўшы гарантыі бяспекі. Было ўзбуджанае крымінальная справа, Максіма затрымалі, а пасля арыштавалі. Суд Мастоўскага раёна прысудзіў яго да сямі гадоў пазбаўлення волі.

 

Падчас следстваў было ўсталявана, што на кватэры, дзе сілком утрымлівалі дзяўчын, якіх Д. у верасні 2003 гады падманам завербаваў нібы на працу, знаходзіліся яшчэ тры жыхаркі Мастоўскага раёна.

Святла, якую Аня з Кацяй сустрэлі ў Варшаве, увосень 2002 года вывез у Польшчу для занятку прастытуцыяй іншы мастаўчанін  - Андрэй У. Як высвятлілася, ён прадаў у сэксуальнае рабства яшчэ некалькі беларусак.

 

* * *

… Наташа і Валя часта ездзілі за мяжу і гандлявалі кантрабанднымі цыгарэтамі на рынках польскіх гарадоў. Аднак прыбытковы раней бізнэс неўзабаве пайшоў на спад, і ўжо ў пачатку лета 2004-га яны апынуліся без працы. Выхад з бядотнага становішча ім падказаў знаёмы. Мікалай Н. таксама жыхар у Мастоў. У свае 40 гадоў ён лічыўся сур'ёзным і аўтарытэтным чалавекам.

 

- Ёсць у мяне ў Польшчы такія-сякія сувязі, знойдзем вам месца ў краме. Будзеце прадаўшчыцамі…

 

І тут жа дамовіліся ўжо праз тыдзень адправіцца ў Варшаву на машыне Мікалая.

 

Але даехалі дзяўчыны толькі да польскай сталіцы, дзе Мікалай прадаў іх за 450 даляраў суценёру Віктару. Як і ў іншых падобных выпадках, у іх забралі пашпарты і прымусілі аказваць "паслугі" кліентам у варшаўскіх "масажных салонах". Сэксуальную павіннасць яны адбывалі каля пяці тыдняў, перш чым атрымалася збегчы і вярнуцца дадому.

 

Аднойчы "выпадкова" зноў сустрэліся з Мікалаем у Мастах.

 

- Вы жывыя і здаровыя, з вамі нічога страшнага не адбылося, - адказаў ён на іх абурэнне. - А у тым, што павёз вас у Польшчу і атрымаў грошы ад паляка-суценёра, я ніколі нікому не прызнаюся. Ідзіце сваёй дарогай! Ведаць вас не ведаю!

 

 

Можа, тым бы ўсё і скончылася, але да гэтага часу Мікалай ужо знаходзіўся ў аператыўнай распрацоўцы, і гутарка была запісана на дыктафон.

 

… У адзін з восеньскіх дзён у кватэры Н. зазваніў тэлефон:

 

- Дабрыдзень! Вас турбуюць з крымвышуку Мастоўскага РАЎС. У жніўні вы звярталіся да нас з заявай з нагоды крадзяжу прылад з гаража. Яны знойдзеныя. Не маглі бы вы пад'ехаць у міліцыю і апазнаць іх?

Мікалая Н. затрымалі прама ў райаддзеле. Падставай для ўзбуджэння крымінальнай справы паслужылі пісьмовыя заявы Наталлі і Валянціны. Пазней стала вядома імя яшчэ адной пацярпелай - непаўналетняй, якую гандляр людзьмі вывез для занятку прастытуцыяй увесну 2004 года.

 

Крымінальная справа было перададзена ў УПР Гарадзенскага ЎЎС Мікалай асуджаны судом Мастоўскага раёна да пяці гадоў пазбаўлення волі.

 

Пакуль усталявана каля 15 ахвяр, якіх былі вывезены для сэксуальнай эксплуатацыі за мяжу.

 

Алена Баяровіч

 

P. S. Імёны герояў публікацыі змененыя.

 

 www.mvd.gov.by

 

Спасылкі па тэме:

 

Мастоўскі «экспарт»: за адным вярбоўнікам прыходзіць іншы...