Масты

Эўропа і габрэі. Гісторыя здрадніцтва

 

Быць габрэем небясьпечна, але ганарова. Небясьпечна быць “знайкам”, разумнікам, першым вучнем.”Двоешнікі”, дурні, лузэры могуць забіць і затаптаць. Гэта якраз то, дарэчы, што з 1948 года арабскі сусьвет, шырокі геаграфічна, але вузкі маральна і інтэлектуальна (там, дзе датычыцца гэты сусьвет тэрарыстычных тэакратый тыпу Ірана або фундамэнталістаў усіх фасонаў, ад палестынскіх да афганскіх або саўдаўскіх - бо бэн Ладэн родам менавіта адтуль), спрабуе зрабіць з ажыцьцёўленай утопіяй, з Ураніяй, дзяржавай мудрацоў і інтэлектуалаў, гэта значыць Ізраілем. Артыкул палітоляга Валерыі Навадворскай.

Называючы сваю нацыянальнасьць, дакладней, дзяржаўную прапіску (бо рускія і ў ЗША жывуць, і ў Аўстраліі, і ў Францыі, на Кіпры, у Вялікабрытаніі, у Нямеччыне, у тым жа Ізраілі, і цалкам годна жывуць, часта абганяючы першабытнікаў па дзелавой хватцы і палітычнаму развіцьцю), я заўсёды спатыкаюся, жмуруся і чырванею. Сорамна прызнавацца ў грамадзянстве РФ. У кожнага культурнага чужынца ўключаецца лічыльнік: а, Верхняя Вольта з ракетамі, народ, які адмовіўся ад сваёй свабоды і свайго гімна, пуцінскія халопы, дзьве чачэнскія войны, генацыд, ксэнафобія, скінхэды, заваёўнікі Грузіі, сябры Хамаса, іранскіх аятол і Кім Чэн Іра, газавыя шантажысты, рэакцыянеры... Але не магу жа я зракацца ад няшчаснай, забітай, жаласнай у сваёй ганарлівасьці і асьляпленьні краіны, жабрачкі і духам (калі гаварыць аб большасьці), і матэрыяльна, нягледзячы на ўсе прыродныя багацьці.

Не кожнаму жа так шанцуе, што ён можа сказаць: я габрэй, я грамадзянін Ізраіля. Старажытная цывілізацыя, народ, які стварыў Тору і Евангельле. Нават у анекдоце сказанае, што два габрэя - шахматны турнір, а трое - сымфанічны аркестр. Габрэі ніколі нікому не прычынялі зла: лекары, навукоўцы, аналітыкі-рабіны, яны былі белымі крумкачамі, "вылюдкамі" сярэднявечча, ахвярамі Халакоста, бо "нацыя спадароў" не вытрымлівала зь імі канкурэнцыі і абрала самы просты спосаб выйграць спаборніцтва: газавую камеру і крэматорый.

"Мы, Эўропа" - так сказаў прэзыдэнт Францыі с-р Сарказі, патрабуючы ў чарговы раз ад няшчаснага Ізраіля, каб ён перастаў бамбаваць тэрарыстаў з сэктара Газы. Мы, Эўропа, не абаранілі ў 40-е гады XX стагодзьдзя гэты мудры і безабаронны народ і далі адправіць яго на ўсеспаленьне. Сёньня, нам, Эўропе, лепш затыкнуцца. Мы не абаранілі іх ад Гітлера, а ў краіне с-ра Сарказі іх падалі эсэсаўцам і дазволілі павезьці на пэўную сьмерць. Попел Асьвенцыма не стукае ў ваша сэрца, с-р Сарказі?

Мы, Эўропа, ня далі ім бясьпечнага прыстанку. І яны знайшлі сабе лапік зямлі ў Палестыне, і ААН іх там прапісала, і яны стварылі дзівосную, цудоўную, разумную, добрую і цывілізаваную дзяржаву ў пустэльні, міраж, аазіс, казку, але ні адной добрай ночы ў іх там не было. Змрочны, зласьлівы, косны арабскі свет напаў на малюсенькую дзяржаву яшчэ ў калысцы. Вядома, яны былі фашысты - ня горш гітлераўцаў. І палестынцы з Хамаса - таксама фашысты. Кожны, хто патрабуе пагібелі для Ізраіля і ізраільцян, - фашыст.

Здаўшы бяздомным габрэям кватэру разам з палестынскімі тэрарыстамі, ААН стала іх памагатым. І рэзалюцыя Рады Бясьпекі аб спыненьні ўжо спыненага агню - гэта стрэл у спіну габрэйскаму народу, чарговы растрэл на боку рова. Мы, Эўропа, падаецца, жадалі, каб габрэі зноў "не ўзьнікалі" і ціха здохлі, як у 40-е гады XX стагодзьдзя. Проста пакорліва пайшлі ў газавыя камеры, здаўшы золата і каштоўнасьці ў распранальні. Мы, Эўропа, - здраднікі, калабарацыяністы з фашыстамі з Хамаса. Мы не забясьпечылі габрэям сусьвету і мяшаем ім ваяваць.

Вядома, па-вар'яцку шкада палестынскіх дзяцей, але ізраільцяне іх шкадуюць як толькі могуць, аж да папярэджаньняў аб бамбёжках па мабільніках. А сталых шкадаваць ня варта. Яны ня мірныя жыхары, яны галасавалі за ХАМАС, яны невячаць псыхіку сваіх дзяцей, ператвараюць іх у шахідаў, гэта значыць монстраў. Няма нічога страшней і агідней фанатызму, які прымушае маці радавацца таму, што яе сын стаў шахідам, а маладых людзей - пранізваць самалётамі хмарачосы. Ні адна ідэя ў сьвеце ня варта такога, ні адна незалежнасьць, ні адна дзяржава.

Таму я так знэрвавалася, калі мае любімыя чачэнцы дакаціліся да "Норд-Осту" і Бяслана. Іх незалежнасьць таксама такога не каштавала. Вось зараз ЦАХАЛ сам скончыць вайну ў Газе. Тэрарысты атрымалі па руках, яны доўга не апамятаюцца. Папаўзуць у свае норы. Да наступнага заходу. Ясна, што з палестынскай дзяржавы не выйшла ні чорта. Ты толькі іх прызнай: гэтая дзяржава стане базай для міжнароднага тэрарызму, логавішчам рэлігійных фанатыкаў, новым рэйхам горш за Іран і Паўночную Карэю. І ужо ня пайдзеш да іх з праверкай: суверэнная тэрыторыя, нашы ракеты - наша асабістае справа! Яны і ядэрную зброю выкрадуць.

Успомніце: як толькі ў Чачні ўзяў верх рэлігійны фанатызм, мы (гэта значыць Дэмсаюз) перасталі патрабаваць для іх незалежнасьці, але толькі выхад з складу Расеі і пераход пад мандат ЗША. Гэта і трэба зрабіць з Палестынай: вярнуць ёй статут падмандатнай тэрыторыі, як да 1948 года. Хай Вялікабрытанія, ЭС або ЗША імі кіруюць, таму што калі яны дагэтуль не навучыліся жыць па эўрапейскіх стандартах, то і не навучацца без сяброўскай дапамогі. А габрэі Ізраіля больш пакорліва на сьмерць ня пойдуць. Яны спадчыннікі Мардэхаяя Ангелевіча, які здолеў арганізаваць паўстаньне нават у варшаўскім гета. Мы, Эўропа, занадта шмат павінны габрэям, каб рабіць ім заўвагі. Дзе мы былі ў 1948 годзе? Падчас вайны Суднага дня? Калі яны паміралі за свой Іерусалім, ад якога нахабнікі з аўтаноміі патрабуюць сабе палову? Не, Эўропа, фігулі табе на рагулі, як сказала Вікторыя Токарава. Адмаўляйся ў эўрапейскай канстытуцыі ад сваіх хрысьціянскіх каранёў, падлагоджвай рэлігійных экстрэмістаў хусткамі і паранджамі. Я яшчэ разумею здацца тым, хто стварыў дзівосныя палацы і сады Альгамбры Грэнады. Але яны-то як раз былі разумнымі людзьмі, бралі габрэяў у міністры і ўжываліся з хрысьціянамі. А палестынскія тэрарысты бясплодныя, як пустэльня.

Ды будзе блаславёна зброя Цахала - і ганьба той Эўропе, якая ня сьмее зьмясціць свае амбасады ў Іерусаліме, пакідаючы іх у Тэль-Авіве. Пра долю ворагаў Ізраіля спытаеце ў таго самога егіпецкага фараона і яго войска, якія ўжо шмат стагодзьдзяў на марскім дні. Саромейся, Эўропа! І Біблію, і Богачалавека Ісуса далі табе габрэі. А што далі табе палестынскія тэрарысты?

Валерыя Навадворская, перакладзена з Грані.Ру